ELBİSTAN ÜVEY EVLAT MI?
Elbistan FK olarak U-17 Ligi’ne katıldık. Gençlerimiz büyük bir heyecanla futbol oynamak, kendilerini geliştirmek ve Elbistan’ı en iyi şekilde temsil etmek için mücadele ediyor.
Ancak bugün yaşadığımız tablo, artık ciddi şekilde sorgulanması gereken bir noktaya gelmiştir.
Bugün saat 14.00’te Doğukent Stadı’nda Döngele Bozdoğan U-17 ile karşılaşan takımımız, mücadeleyi 3-2 kazanarak 3 puanın sahibi oldu. Gençlerimizi yürekten kutluyoruz.
Fakat maçın kendisinden önce başka bir mücadele verdik.
Saat 10.00’da Elbistan’dan yola çıktık. Trafik ve yol şartları nedeniyle stada ancak maçın başlamasına yaklaşık 15 dakika kala ulaşabildik.
Şimdi yetkililere soruyoruz:
Bu çocukların suçu ne?
Kahramanmaraş’taki bir takımın 10 dakikada ulaştığı stada, Elbistan’dan gelen çocuklar neden saatlerce yolculuk yapmak zorunda?
Çocuklarımız saatlerce otobüste yolculuk ediyor, yorgun ve bitkin şekilde otobüsten inip maça çıkıyor. Sonrasında aynı yolu tekrar dönüyorlar.
Üstelik bu sadece bir maç değil. Ligin tamamında aynı durumla karşı karşıyayız.
Bütün maçlarımız Kahramanmaraş’ta oynanacak.
Peki;
Elbistanlı çocukların ailelerinin kendi evlatlarını izlemeye hakkı yok mu?
Bir maç Elbistan’da, bir maç Kahramanmaraş’ta oynansa ne kaybedilir?
Kahramanmaraş takımlarını Elbistan’da ağırlasak olmaz mı?
Olmuyorsa neden olmuyor?
Bunu da bilmek, öğrenmek istiyoruz.
Biz kimseden ayrıcalık istemiyoruz.
Kimseden torpil istemiyoruz.
Sadece eşit ve adil şartlarda mücadele etmek istiyoruz.
Yollarda çektiğimiz sıkıntılar, gidiş-gelişlerde yaşadığımız maddi ve manevi yükler kulübümüzü yıpratıyor. Fakat en önemlisi, bu durumdan etkilenen çocuklarımız.
Bu çocuklar futbol oynamak istiyor.
Bu çocuklar yetenekli.
Bu çocukların hayalleri var.
Biz de onların futbol oynayabilmesi, gelişebilmesi ve gelecekte Elbistan’dan daha fazla futbolcu yetişmesi için elimizden geleni yapıyoruz.
Ancak görüyoruz ki bazı uygulamalar, gençlerimizin futbol oynayabilmesini kolaylaştırmak yerine daha da zorlaştırıyor.
Elbistan’dan futbolcu yetişmesini istiyorsak, önce bu çocuklara eşit şartlarda mücadele etme imkânı sunmalıyız.
Buradan bürokratlarımıza, siyasilerimize, spor yöneticilerimize ve makam sahibi herkese çağrımızdır:
Bu çocukları görün.
Elbistan’ın gençlerini görün.
Kulüplerin verdiği mücadeleyi görün.
Bu adaletsizliği ve yaşanan zorlukları görün.
Biz yine mücadele edeceğiz.
Şampiyon olmak için çıkacağız.
Bütün maçlarımızı kazanmak için sahaya çıkacağız.
Nerede oynarsak oynayalım Elbistan’ı en iyi şekilde temsil edeceğiz.
Ama soruyoruz:
Elbistan’a ve Elbistan’ın çocuklarına neden “üvey evlat” muamelesi yapılıyor?
Bunun kime, ne faydası var?
Artık birilerinin bu duruma DUR demesini istiyoruz.
Çünkü mesele sadece bir futbol maçı değil.
Mesele Elbistan’ın çocuklarının geleceği.
ELBİSTAN FEDA SPOR KULÜBÜ
GÖKHAN HAS
